( مسألهء 178 ) اگر فرصت پيش آمده كمتر از آن است و ميتواند نماز را بدون مستحبّات و سوره - به صورت وظيفه شخص شتابزده - بخواند ، باز هم بايد منتظر همان فرصت باشد . ( مسألهء 179 ) اگر فرصت پيش آمده در حدّ نماز اضطرارى باشد و فقط بتواند با اشاره يا تيمّم نماز بخواند ، احتياط واجب اين است كه بين اين كار و وظيفهاى كه در مسائل بعدى بيان خواهد شد ، جمع كند . ( مسألهء 180 ) احكام ياد شده ، در مورد كسى كه نمى تواند باد معدهاش را كنترل كند نيز جارى است . ( مسألهء 181 ) كسى كه ادرارش قطره قطره ميريزد و فرصتى براى نمازش نمى تواند پيش بينى كند ، براى نماز ظهر و عصر يك وضو ميگيرد ، با يك اذان و دو اقامه ، آنها را ادا مىكند . همچنين نماز مغرب و عشا را . ولى اگر در ميان آنها فاصله بيندازد ، براى هر يكى يك وضو بگيرد براى ديگر نمازهاى واجبى يا مستحبّى كه وقت آنها تنگ باشد ، بايد براى هر نماز يك وضو بگيرد . ( مسألهء 182 ) كسى كه نمى تواند از بيرون آمدن غائط جلوگيرى كند ، اگر در اثناى نماز ، فقط يكى دو بار حدث از او سر مىزند ، لازم است به صورتى كه موالات نمازش به هم نخورد ، وضو بگيرد و نمازش را ادامه دهد . ( مسألهء 183 ) چنين شخصى بايد موقع تطهير و وضو گرفتن از چيزهائى كه نماز را باطل مىكند - مثل حرف زدن - خوددارى كند ، ولى جا به جا شدن و از قبله منحرف شدن ، براى لباس كندن و وضو گرفتن ، به نمازش صدمه نميزند ، ولى مقدّمات بعيدهء آن - مثل آب كشيدن از چاه - بنابر احتياط واجب صدمه مىزند . ( مسألهء 184 ) كسى كه نمى تواند غائط خود را كنترل كند و فرصتى